width=Een nieuwetijdskind heeft ouders nodig die het lef hebben om naar zichzelf te kijken, het vertrouwen hebben dat alles gaat zoals het moet gaan, zonder daarbij de eigen verantwoordelijkheid te verliezen. Daarnaast moeten ze over kracht beschikken om het kind op een gelijkwaardige wijze te ondersteunen in het achterlaten van zijn voetsporen hier op aarde.

Het kind in deze tijd heeft een moeilijke positie. Wanneer het kind geboren wordt bij ouders die niets willen weten van spiritualiteit wordt het lastig om de eigen authenticiteit te ontplooien zodat het zijn taken als ziel kan vervullen.
Anderzijds als het kind geboren wordt bij hele spirituele ouders dan is de kans groot dat het net zo hard vastloopt. Juist omdat het ‘aardse’ stuk te weinig belicht wordt en het kind zelf juist daar weinig kaas van gegeten heeft.

Veilig aarden
Als spiritueel kind heb je ouders nodig die de maatschappij nemen zoals hij is zonder strijd, zonder frustraties, zonder angsten. Hoe kun je anders van je kind verwachten dat het zich veilig genoeg voelt om te kunnen aarden. De ziel heeft zo’n tien jaar nodig om het lichaam te bewonen en te besturen. In die tijd is het van belang dat het kind zijn lichaam leert bewegen, leert voelen, leert kennen om het uiteindelijk te kunnen besturen. Dat geeft nog wel eens problemen.

Fysiek, mentaal en emotioneel
Om in je lichaam te komen en het te leren besturen maak je eerst kennis met de mogelijkheden en de onmogelijkheden van jouw lichaam. Dit geldt zowel op fysiek als op mentaal en emotioneel gebied.

Als baby ben je nog niet in staat om je lichaam te besturen. Je bewustwording van je armen, benen, handen en voeten moet nog gecreëerd worden. Wanneer die bewustwording er eenmaal is zoek je gaandeweg je grenzen op met kruipen en lopen. De basis van je fysieke ontwikkeling ligt in deze tijd.

Als peuter ben je vooral bezig je emotioneel te ontwikkelen. Hoe voelt het om boos, verdrietig, vrolijk of angstig te zijn en wat doet dat met de omgeving. Tot hoever kun je gaan in je lach, huil, angst of boze bui. Wanneer raak je de controle over jezelf kwijt, wanneer krijg je nog troost en uitleg en wanneer krijg je straf. De basis voor onze emotionele ontwikkeling ligt in de mate waarin je als peuter emoties mocht hebben.

De mentale ontwikkeling
Een kind heeft al een lange weg afgelegd wanneer daarna de mentale ontwikkeling aan bod komt. De mentale ontwikkeling komt in de pubertijd. Een kind kan pas volledig gaan puberen wanneer hij volledig geaard is. Op dat moment heeft het pas de kracht om alle denkbeelden, waarden en normen waarin hij binnen het gezin zijn veiligheid vond, los te laten en nieuwe inzichten te verwerven.
Als het goed is hebben de ouders de macht over zijn wereldbeeld verloren en kan de puber een eigen visie gaan ontwikkelen. De hersenen zijn nu zo ver dat oorzaak en gevolg voor de puber zichtbaar wordt. Het directe gevolg is dat zijn verantwoordelijkheid ook zichtbaar wordt, al wil de puber daar nog niets van weten.

Ja of nee?
Aarden is dus nog niet zo makkelijk. De vraag is of we onze kinderen wel toestaan om al deze stappen te doorlopen. Vanuit ons ouderlijk hart zullen we deze vraag voluit met ‘JA’ beantwoorden. We gunnen onze kinderen natuurlijk alles. Echter onbewust zorgen eigen jeugdervaringen, gemissen en een gebrek aan kennis ervoor dat een kind soms toch tegen een NEE aan loopt.

Het effect van 'nee'
Een kind dat tegen een NEE aan loopt vertoont gedrag- of fysieke problemen. Hiermee wil het zeggen dat het niet kan groeien op de wijze die het graag zou willen. Als ouder is het op zo’n moment goed om te kijken waar het kind de belemmering in ervaart.
Bij de spirituele ouder ligt de belemmering vaak in de tegenovergestelde richting dan bij de niet-spirituele ouder. Het kind ervaart bij de spirituele ouder soms te weinig grenzen (zij vertrouwen vaak te veel op de eigenwijsheid van het kind en te weinig op hun ouderlijke verantwoordelijkheid, waardoor het kind geen houvast heeft). Bij de niet-spirituele ouder ervaart het vaak te veel grenzen (zij vertrouwen vaak te veel op de waarden en normen van de maatschappij waar het nieuwetijdskind buiten valt en te weinig op de eigenwijsheid van het kind) .

Vertrouwen 
Het vraagt van de ouder een diep vertrouwen in zichzelf en het kind. Een vertrouwen die zowel bij de spirituele ouder als bij de niet spirituele ouder niet vanzelfsprekend aanwezig is. Gelukkig zijn er tegenwoordig genoeg manieren voor welke ouder dan ook om hulp te krijgen bij de opvoeding en opvoedingsvraagstukken en is er steeds meer erkenning voor het nieuwetijdskind!