“Tatatatatata! Rol de rode loper maar uit, laat de fanfare spelen. Uw koninklijke hoogheid is gearriveerd; een kleine prinses die zich zelf heel belangrijk vindt en u zojuist tot haar belangrijkste hofmeiers heeft benoemd.”

Dit was ongeveer de tekst uit een horoscoop boekje dat ik kreeg bij de geboorte van mijn dochter. Ze is nu negen jaar. En ze heeft deze tekst vanaf de eerste dag na haar geboorte waargemaakt.

 width=Ze heeft koninklijk haar entree gemaakt op deze aardbol en ik verwacht niet anders dan dat ze hem ook weer koninklijk gaat verlaten. Haar houding en maniertjes zijn verfijnd. Tot op de dag van vandaag heeft ze een air waarmee ze ervan uit gaat dat iedereen haar op haar wenken bedient. Ze wil applaus en ze gaat er van uit dat ze het krijgt. Het onbegrip is nog steeds groot wanneer er niet aan haar eisen wordt voldaan.

Ze is een prinses in hart en nieren
Ze is een prinses in hart en nieren. Zo klein als ze was zocht ze haar eigen kleding uit en stond ze uren in de spiegel haar lange blonde haren te kammen. Op één jarige leeftijd wees ze de juwelier parmantig de plek aan waar haar eerste oorbellen moesten komen. Op twee jarige leeftijd droeg ze me op een trouwjurk voor haar te maken. Haar prins op het bruine paard was in aantocht dus er was haast bij. Iris heeft geen masker nodig om prinses te zijn. Ze is het gewoon!

Iris is een meisje van deze Tijd. Ze leeft vanuit haar gevoel. Ze kijkt dwars door elke façade heen en laat zich niet om de tuin leiden door mooi weer praatjes. Iris heeft het geluk gehad dat ze een broer had die ouder is , de weg voor Iris was al gedeeltelijk geplaveid door haar broer Jesse.

Haar masker heeft ze afgelegd
 width=Iris kijkt dagelijks langdurig in de spiegel. Ze kan ‘s ochtends een half uur haar haren kammen en de juiste kleding bij elkaar zoeken. Ze is zelfbewust en doet simpel weg waar ze zin in heeft. Het zal niet in haar opkomen dat wij er misschien wel minder zin in hebben. Iris heeft al met veel maskers gespeeld. Haar favorieten zijn de prinses en de vlinder. Ze kan de hele dag rondlopen met een kroontje op haar hoofd of een paar vleugels op haar rug.
Maar ‘s avonds voor ze slapen gaat, ligt de kroon weer in de verkleedkist en is haar gezichtje schoongepoetst. ‘s Avonds voor ze slapen gaat is ze gewoon weer Iris. Onze Koninklijke aanwinst zonder adellijke afkomst. Haar masker heeft ze afgelegd. Die heeft ze helemaal niet nodig.

Wanneer ben ik vergeten mijn masker af te doen?
Iris is wie ze is en daar mag iedereen van meegenieten. Het leven is een groot speelparadijs waarin ze kan zijn wie ze wil. Elke dag opnieuw. Waar en wanneer ben ik vergeten dat het leven een spel is? Dat we mogen spelen met rollen om onszelf te ontdekken maar dat deze rollen geen werkelijk deel van onszelf zijn. Waar en wanneer ben ik vergeten mijn masker terug te stoppen in de verkleedkist?