width=Ik vind dat de kids van tegenwoordig alleen maar tv kunnen kijken of computerspelletjes doen. Gewoon spelen is blijkbaar moeilijk. Ik ben blij dat ik echte buitenkids heb.

De zorg om het speelgedrag van een kind kom ik regelmatig tegen in mijn praktijk. Ouders herinneren zichzelf vaak nog als spelend kind. Touwtje springen, door bouwplaatsen ravotten, in bomen klimmen, hutten maken in de boom of in de bosjes, heksensoep maken van besjes en blaadjes, pijltjes schieten, met zijn allen tikkertje doen etc. Het lijkt soms wel of onze kinderen niets anders meer kunnen verzinnen dan computerspelletjes spelen en televisie kijken. Waar komt dat gedrag nou vandaan?

In deze tijd waarin alles kant en klaar verpakt wordt en kant en klaar geleverd wordt, is het voor een kind lastig om zijn creativiteit te ontplooien. Creativiteit moet ontwikkeld worden. Een kind leert dit te ontwikkelen door van niets iets te maken. De tijd dat een dreumes in de box anderhalf uur speelt met een doos knijpers is niet meer van deze tijd. Als baby krijgen we al compleet draaiende en zingende mobieltjes boven onze hoofd en al het speelgoed wat we daarna aanraken heeft geluid, maakt licht, en werkt zelfstandig.

Van het opgroeiende kind wordt geen fantasie meer verwacht. Dit heeft de fabrikant al gedaan! Op veel scholen ligt de nadruk op het cognitieve deel van het kind. Daar leren ze over het algemeen ook niet hun fantasie, hun beeldend vermogen te vergroten.
Als ouder kun je je kind stimuleren om zijn fantasie weer te gaan gebruiken door zelf minder kant en klaar spullen te kopen. Denk daarbij ook eens aan vakanties waarin het kind elk moment geëntertaind wordt door een heel team of laat die films die je onderweg draait eens thuis. Dat betekent dat jij als ouder een kind heeft dat zich verveelt. Dat is lastig voor jou! Echter je kind leert door verveling zijn fantasie te gaan gebruiken. Hij heeft die momenten nodig om op een idee te komen.