Onze zoon Peter is 9 jaar oud. Het is een lief, rustig kind wat altijd goed heeft geslapen. Sinds kort slaapt hij echter slecht. Hij gaat wel lekker naar bed toe maar ‘s nachts wordt hij wakker en dan is hij bang. Vaak kan hij me niet vertellen waar hij bang voor is. Soms moet plotseling een poster van de wand, terwijl die daar al jaren hangt. Laatst wilde hij perse dat we een knuffel die hij al jaren heeft weg zouden gooien. We begrijpen niet wat er aan de hand is. We dachten dat het iets te maken kon hebben met het overlijden van mijn schoonvader. Dat was heel plotseling en heeft er nog al in gehakt bij mijn man. Om Peter een beetje gerust te stellen, gaan we vaak naast hem liggen. Echter dan vallen we zelf weer in slaap en worden natuurlijk niet lekker wakker. Zo langzamerhand begint het ons ook op te breken. Hoe zouden we Peter kunnen helpen?

Om antwoord op deze vraag te geven, zullen we moeten kijken naar de belangrijke levensfase waar Peter in zit. Hij is negen jaar. Het is mogelijk dat hij een sprong gemaakt heeft van de sprookjes wereld waarin de kleine kinderen zitten, naar de volwassen wereld.

Bewust van de wereld

Zo rond je 10e levensjaar worden kinderen zich bewust van de wereld, zoals deze zich in onze ogen openbaard. Er is een begin (geboorte) en er is een einde (dood). Daar tussen in zullen we ons leven inhoud moeten geven conform onze levenslessen en levenstaak. Waar kleine kinderen nog helemaal kunnen opgaan in de totaliteit van de wereld waarin alles met elkaar verbonden is en het leven gewoon van dag tot dag gaat, wordt het 10 jarige kind wakker en merkt dat hij sturing moet geven aan zijn eigen leven. Dat is een belangrijke stap in zijn ontwikkeling, die niet zonder slag of stoot geleverd wordt.

Hart- en longritme in balans

Ook op fysiek niveau is deze ontwikkeling zichtbaar. Op fysiek niveau komen zijn hart/long ritme in balans. Van een vlugge hartslag gaat deze naar een langzamere volwassen hartslag. Dit betekent dat er per hartslag meer zuurstof met het bloed meegevoerd moet worden. Dit gaat gepaard met duizeligheid, hoofdpijn en buikpijn. Vaak verdwijnen deze klachten wanneer het kind ook mentaal de sprong gemaakt heeft naar een meer volwassen bewustzijn.

Plan van aanpak

Peter is negen jaar en heeft waarschijnlijk deze stap gezet of is deze stap aan het maken. Dat zijn opa kortgeleden overleden is, kan heel goed de aanzet zijn geweest om deze ontwikkeling tot stand te brengen. Het slechte slapen van Peter hoeft niets met zijn opa te maken te hebben maar kan heel goed voortkomen uit deze nieuwe periode in zijn leven. Als een kind eenmaal de stap gemaakt heeft naar de realiteit zie je vaak dat kinderlijke angsten (die op eerdere leeftijd al overwonnen waren) weer omhoog komen. Een kind zal in deze nieuwe realiteit namelijk ook opnieuw veiligheid moeten creëren. Zijn blikveld is verruimd en daardoor angstig en onbekend.

Mijn advies aan jullie zou zijn: probeer Peter overdag zo veel mogelijk te koesteren en te vertroetelen. Laat hem even aan zichzelf wennen. Als hij moe is of geen zin heeft in school, hobby etc., kijk of het mogelijk is om hem een dagje thuis te houden en lekker te verwennen. Belangrijk in deze fase is ook dat Peter verhalen hoort van jullie, hoe jullie vroeger op deze leeftijd in het leven stonden. Wat jullie deden, hoe jullie met vriendjes/ vriendinnetjes omgingen, hoe jullie school vonden, kortom vertel op gelijkwaardige manier hoe jullie het vonden om 9 te zijn.  Zodra bij Peter zijn gevoel van veiligheid hersteld is, zal hij weer lekker door slapen. Hoe veiliger hij zich overdag voelt des te eerder zal hij ook lekker blijven slapen.