width=Rond de dertiende levensjaar dient de prepubertijd zich aan. De prepubertijd en de pubertijd lopen in elkaar over. Het grote verschil tussen de prepubertijd en de pubertijd is dat het wereldbeeld waarin alles met elkaar verbonden was nog niet losgelaten is. Die stap is de pubertijd. Tot dan zie je wel al alle voortekenen om los te kunnen laten.

Net als dat een kind leert lopen zie je dat ze eerst veel vallen en opstaan voordat ze uiteindelijk helemaal los van enig houvast in de open ruimte kunnen wandelen. Dat vallen en opstaan, het oefenen voor de grote stap zou je de prepubertijd kunnen noemen.

Wees rechtvaardig

De prepubertijd gaat gepaard met pijnen. Net als elke geboorte gepaard gaat met pijnen. In deze periode is het heel belangrijk dat je als ouder rechtvaardig bent. Onrechtvaardigheid geeft een opstandig dwars kind. Gelijkheid is de sleutel tot een vreedzame situatie. Ontwikkel mee met je kind.

Uit kritiek niet in het bijzijn van anderen

Laat oude waarden en normen los. De manier waarop het altijd gewerkt heeft werkt van nu af aan niet meer. Het kind vraagt om gelijkheid en dat houdt in dat jij van je voetstuk af moet dalen. Het kind ontwikkelt een eigen mening en daar dient rekening mee gehouden te worden. Mocht je kritiek hebben op je kind, uit dat dan niet in het bijzijn van anderen. Zo dwing je het kind zich een houding aan te meten van onverschilligheid of dwarsheid. Je bereikt het meest met humor. Emoties van boosheid, angst of verdriet werken niet langer meer. Ze roepen afstand en minachting op.

Vanaf nu leert het kind verbanden zelf te zien. Laat ze die verbanden dan ook zelf ontdekken, schotel ze niet meer hapklaar voor.

Keur deze ontwikkeling niet af!

In de prepubertijd en de pubertijd gaat de energie meer naar het lichaam. Daarom is opvoeding en onderwijs even niet zo belangrijk meer voor ze. Geef ze die rust. Wanneer het lichaam weer tot rust komt, komt ook hun drang naar onderwijs weer terug. Heb dat vertrouwen. De afstand die je neemt tot je kind zorgt uiteindelijke voor een betere relatie dan de nadruk blijven leggen op leren.

In deze periode zijn ze even het gevoel kwijt van wat goed en slecht is, wat lekker en vies is. Ze proberen uit en ontwikkelen daardoor uiteindelijk een eigen mening. Alles lijkt een kwestie van zin of tegenzin. Er ontstaat een onstilbare honger naar indrukken, waar ze vervolgens of met grote afschuw of met grote gretigheid op reageren.

Er is iets dat emoties losmaakt en een heftig verlangen of soms tegenstand. Deze ontwikkeling mag je als ouder niet tegenhouden door het af te keuren. Ook al zijn de verlangens en de hartstochten heftig, het kind heeft dit nodig om straks los te kunnen komen van zijn bestaande wereldbeeld in de pubertijd.

(uit Mam, heb jij dat nou ook?)