jesse van boekMijn zoon Jesse en ik begrepen elkaar niet. Vanaf zijn geboorte was er iets ondefinieerbaars tussen ons wat maakte dat ik niet de moeder voor hem kon zijn die ik graag wilde zijn. Ik heb in die tijd al mijn mogelijkheden gebruikt om de band die we met elkaar hadden te verstevigingen maar niets hielp. Tot ik het Enneagram tegen kwam. Het Enneagram gaf me inzicht in mezelf en mijn gedrag naar Jesse toe. Ook gaf het Enneagram inzicht in wat Jesse voor mij spiegelde. Mijn moedeloosheid om hem te bereiken klaarde op. Opeens begreep ik hem! Onderstaand een fragment uit het boek: "Een moeilijk kind of een kind dat het moeilijk heeft"

Ik heb altijd gedacht dat ik mezelf goed kende. Mijn verbazing was dan ook groot dat ik niet bleek te zijn wie ik dacht te zijn. Ik gedroeg me al enneatype 4. Ik maakte mezelf graag bijzonder. Mijn gedrag werd in stand gehouden door afgunst naar een ander toe. Ik ging de problemen niet aan, maar ging ze uit de weg. Ik trok letterlijk de dekens over mijn hoofd heen, en genoot van het zelfmedelijden. Ik lag niet voor niets al weekenden lang in bed. Dat zijn nu niet echt karaktereigenschappen om trots op te zijn. Het kwam behoorlijk hard binnen dat ik mezelf toch niet zo goed scheen te kennen als ik had gedacht.

 

Er was veel herkenning bij de 4. Het moment dat tot me doordrong dat ik een 4 was leek het net of er een Sylvia van mij afviel en de echte Sylvia opstond. Ik was dan nog wel niet zo blij met die Sylvia, maar dat kwam vanzelf. Gaandeweg leerde ik de leuke kanten van de 4 kennen en omdat deze beter bij mij pasten voelde ik me er ook meer in thuis.

Ik denk dat ik het eerste jaar de 4 ben gaan leven. Ik las veel over wie ik zou zijn, en ik ging me daar ook naar gedragen. Dat ik daarbij een rol op me nam drong nog niet zo tot me door. In eerste instantie was het gewoon fijn om alle kanten van de 4 te ontdekken en daarin zoveel herkenning te vinden. Omdat jij ook van het Enneatype 4 bent, leerde ik tegelijkertijd ook jou beter begrijpen. Hierdoor kon ik jou de steun geven die jij zocht. Als 4 weet ik wat het betekent als je het gevoel hebt dat er niet van je gehouden wordt. Ik weet ook wat ik in die situatie zou willen horen van iemand. Of wat ik juist niet wil horen. Het eenzame gevoel van de 4 om niet begrepen te worden, anders te zijn dan de anderen, kende ik als mijn linkerbroekzak. Dat maakte het zwaarder om jou te begeleiden en tegelijkertijd makkelijker. Een: ik dacht nu te weten wat jij voelde en twee: ik dacht nu te weten wat jij wilde horen. En ondanks dat ik daar niet altijd gelijk in heb gehad, zijn we nu drie jaar na dato wel zover dat jij begrijpt dat ik heel veel van jou hou. Iets van het begrip is overgeslagen in resultaat.

Omdat ik begreep welk Enneatype jij en ik waren, vielen er wat puzzelstukjes in elkaar voor wat betreft onze relatie. Ik had het gevoel dat er niet van mij gehouden werd. Ik miste een essentieel stukje liefde voor mezelf. Ik kon daardoor ook niet aan jou laten zien dat ik van je hield. Iets wat ik niet kende, kon ik ook niet doorgeven. Natuurlijk probeerde ik het wel. Jij gaf echter ook aan jezelf weer dat er niet van jou gehouden werd. Al zei ik honderd keer tegen je dat ik van je hield. Het ging je ene oor in en je andere oor uit. En als ik tegen je zei: ‘Ik vertelde je net nog dat ik van je hou’, dan zei je doodleuk dat dat niet waar was. Binnen jouw werkelijkheid was het ook niet waar.

Inzicht in jouw verdedigingsmechanisme heeft ervoor gezorgd dat ik andere manieren verzon om je te vertellen dat ik van je hield. Dingen die ik zelf prettig gevonden zou hebben. ’s Avonds, als jij sliep, ging ik naast jouw bedje zitten om je te vertellen hoe lief ik je vond. Ik bracht af en toe een cadeautje voor je mee als ik naar de winkel was geweest. Wanneer we een meningsverschil hadden, lette ik op mijn woorden. Ik lette erop dat ik je op jouw gedrág aansprak en niet op jouw persoonlijkheid. Ik gaf je een aai extra of een knuffel meer. Ook als jij je daar als een humeurige brombeer van distantieerde. Ik probeerde je in mijn hele zijn te laten zien dat ik van jou hield. En uiteindelijk wierp dat zijn vruchten af. Je veranderde. Je ging geloven dat er mensen waren die van jou konden houden. Lieve Jesse, en of ik van jou houd!

 

Fragment uit het boek: “Een moeilijk kind of een kind dat het moeilijk heeft”.