Op de Afrikaanse Savanne leven verschillende troepen leeuwen. Gaia is een mannetjes leeuw, en is op zoek naar een nieuwe troep om samen met een vrouwtjesleeuw een eigen gezin te gaan stichten. Het was een erg warme dag. Van een afstand zag Gaia opeens een prachtige vrouwtjesleeuw, genaamd Yasmin, water drinken uit een oase. Gaia probeerde steeds dichterbij Yasmin te komen om haar van dichtbij te bekijken. Hij sloop van boom naar boom en werd plotseling opgeschrikt door een kudde zebra’s die voorbij kwam stormen. Weg was  Yasmin.
Hij besloot op zoek te gaan naar de troep waar deze vrouwtjesleeuw bij hoort.

Hij bedacht om zijn goede reuk te gebruiken en snuffelde op de plek waar Yasmin zojuist gedronken had. Al snel had hij een spoor te pakken, en dit spoor bracht hem bij de troep van Yasmin. Hij zocht vlug met zijn ogen en vond haar al snel. Daar lag ze, genietend van de warme zon op haar vacht. Langzaam loopt Gaia op Yasmin af. Ze snuffelen aan elkaar. Yasmin kijkt verlegen weg. Voor Gaia is dit een bevestiging dat zij hem ook leuk vindt. Vanaf die dag zijn Gaia en Yasmin onafscheidelijk van elkaar.

Na een aantal weken zijn Gaia en Yasmin door het dolle heen. Er groeit een lief klein babywelpje in de buik van Yasmin! Gaia zorgt goed voor Yasmin en na een aantal maanden trekt Yasmin zich terug van de troep om in alle rust het babywelpje op de wereld te zetten. Afzonderen is namelijk het veiligst voor moeder en kind. Yasmin bevalt van een prachtig mooi babywelpje en ze noemen hem Milan, wat ‘lief’betekent. Yasmin zoekt elke paar dagen een nieuwe schuilplaats voor haar en Milan om te voorkomen dat er gevaar gaat dreigen. Na ongeveer 8 weken is het  veilig genoeg om zich weer bij de troep te voegen. Milan is nu sterk genoeg om gevaar aan te kunnen.

Gaia ontmoet voor het eerst zijn zoon. Hij kan zijn ogen niet van hem afhouden. Milan, zijn zoon is zo ontzettend mooi en lief. Al snel hebben Gaia en Milan een favoriete tijdverdrijf gevonden, stoeien. Er gaat geen dag voorbij waarop Milan iets nieuws leert van zijn vader en moeder. Hij imiteert heel goed en mag al snel mee met het jagen op gazelle’s en antilopen. Milan voelt zich heel gelukkig. Hij beleeft veel avonturen met zijn vader en moeder. Yasmin weet diep van binnen dat Milan al een tijd toe is om afscheid te nemen van de troep. Ze heeft er al eens over gesproken met Milan om uit te leggen dat die dag er een keer zou komen. Maar iedere keer als ze aan deze dag denkt of eraan herinnert wordt door de andere leeuwinnen, maakt het haar zo verdrietig dat ze net doet alsof het er niet is.

De dag dat Milan 7 wordt weet Yasmin dat dit het jaar is waarin Milan afscheid moet gaan nemen van de troep. Hij is nu op zijn sterkt, dus nu moet zij ook sterk zijn. Met tranen in haar ogen bespreekt ze met Gaia de dag ze afscheid gaan nemen van hun zoon. Ze besluiten het samen te gaan vertellen aan Milan. Gaia spreekt Yasmin moed in en vertelt dat hij ooit ook afscheid heeft moeten nemen van zijn vader en moeder en dat hij die dag zijn mooie vrouwleeuwin heeft mogen ontmoeten. Ook Milan zal een vrouwtjesleeuwin ontmoeten en gelukkig worden. Dit geeft Yasmin de kracht om het nieuws met overtuiging te brengen aan Milan.

Ze wist al die tijd al dat deze dag eraan zou komen en ze gunt haar zoon alle geluk van de wereld.

De avond valt als Yasmin en Gaia hun zoon Milan bij hun roepen. Milan kijkt met een verbaasde blik naar zijn ouders en is benieuwd wat ze hem willen vertellen.
Yasmin en Gaia gaan naast elkaar zitten en kijken Milan aan. Yasmin vraagt aan Milan of hij zich nog kan herinneren dat ze een keer vertelt heeft dat er een dag zou komen dat hij afscheid moet nemen van de troep om een eigen troep te gaan zoeken en een eigen gezin gaat stichten met een lieve vrouwtjesleeuwin.
Milan knikt.

Yasmin vertelt dat vandaag die dag is aangebroken. Gaia knikt naar zijn zoon en vertelt aan Milan hoe hij zich op die leeftijd voelde, maar dat hij zich nu gelukkiger dan ooit voelt met zijn gezin. Gaia en Yasmin zeggen tegen Milan dat hij er klaar voor is, dat hij groot genoeg is en genoeg geleerd heeft. Milan weet diep van binnen dat zijn ouders gelijk hebben. Al weet hij ook dat hij zijn ouders héél erg gaat missen. Hij stelt voor om met elkaar af te spreken dat als ze elkaar missen, ze in gedachten denken dat ze met z´n drieen bij de oase zijn. Daar knuffelen ze met elkaar, stoeien ze met elkaar en gooien ze water over elkaars koppie. Hierdoor gaat het verdrietige gevoel weg en voelen ze elkaars liefde.
Na lang knuffelen nemen Gaia en Yasmin afscheid van hun lieve en dappere zoon Milan.

Vol vertrouwen kijken Gaia en Yasmin hun zoon na, totdat hij in de verte verdwijnt.

Mariska van Lieshout