width=Een ouder ben je niet zomaar, een ouder word je. Vanaf het moment dat je weet dat de baby geboren gaat worden, groeit het besef van de verantwoordelijkheid die je de rest van je leven zult dragen. Bij de moeder richt de verantwoordelijkheid zich op de zorg en bij de vader richt de verantwoordelijkheid zich op het onderhouden van het gezin in spè. Natuurlijk wil je als ouder het beste voor je kind.

Alles wat je als kind meemaakt draagt bij aan wie hij of zij wordt

Het liefst rol je de rode loper voor je kind uit waarop je kind zijn weg naar volwassenen kan uithuppelen. Helaas is dat geen realiteit. Je kind zal op zijn levenspad van alles tegenkomen waartegen hij zich moet en mag beschermen. Alles wat je als kind meemaakt draagt bij aan wie hij of zij wordt, aan zijn/haar Unieke zijn. Daar waar je je als kind in gespecialiseerd hebt omdat het voor jou als verdediging heeft gewerkt, zal later juist je grote kracht zijn!

Stel je voor dat jij als kind dacht: Laat ik alles maar zo goed mogelijk doen, dan kan ik ook niet op mijn kop krijgen dat ik iets fout doe. Het resultaat van deze gedachte is dat jij als kind leerde te zien wanneer je iets beter kon doen dan je al deed. Je ging hoge eisen aan jezelf stellen. Je eisen werden hoger en hoger net zolang tot je zelf nooit meer aan je eigen eisen kon voldoen. Je kracht is nu dat je in èèn oogopslag kan zien hoe alles beter en netter kan. Je hebt ook voor detail en je bent een harde werker.

Jouw leermomenten via je kind

Bij het krijgen van een kind verandert je visie op de wereld. Je gaat alles in een nieuw perspectief zien. Je krijgt de kans je eigen jeugd vanuit een ander perspectief te beleven. Daar waar er bij jou steken zijn gevallen, krijg je de kans om ze op te pakken en te herstellen. In de praktijk houdt dit in dat jouw kind gedrag gaat vertonen of in die situaties terecht komt die jouw leermomenten zijn.
Wanneer je als ouder jouw pijn niet oplost geef je het door aan je kinderen. Generaties lang kunnen deze ervaringen in een familie de kop op steken. Net zo lang tot èèn ouder opstaat en de pijn onder ogen durft te komen.

Oefening

Neem even een voorbeeld waarin jij wilde dat je kind luisterde en hij of zij dat niet deed. Wat gebeurde er met jou?
1. Gebeurde er iets met je lichaam, kreeg je het warm, werd je koud?
2. Gebeurde er iets in jouw hoofd? Welke zinnen gingen er door jouw hoofd? Welke overtuigingen?
3. Gebeurde er iets met je emoties? Werd je kwaad, bang of juist verdrietig?

Als je een reactie kreeg op het niet luisteren van je kind dan wordt er iets in jou geraakt wat niet van NU is. Het is een reactie op iets wat al veel eerder is gebeurd. Door deze reactie kun je niet goed meer horen, zien en denken wat er nu op dit moment met je kind gebeurd. Het is alsof er een waas over het heden komt te liggen en je terug in de tijd stapt bij het ontstaan van deze reactie.

Graaf dan eens diep in je geheugen waar je deze reactie eerder hebt ervaren. Als je dat lukt, als je die ervaring naar boven kunt halen. Adem dan een keer diep in en uit. Je zult zien dat als je je kind NU nog een keer dezelfde vraag stelt dat hij of zij wel luistert!