width=Ik heb 2 cadeaukinderen: Thijs (11) en Linda (9), het zijn de kinderen van mijn vriendin. Linda is iets te zwaar voor haar leeftijd. Afgelopen week begon ze last te krijgen van haar dijbenen. De binnenkanten van haar bovenbenen schuren langs elkaar en dat gaat irriteren. Wij proberen op een positieve manier iets te verzinnen om haar minder te laten snoepen/gezonder te laten eten (wat wij al doen).
Minder zoetwaren tijdens het eten bijvoorbeeld, maar ja, dan stel je Thijs weer een beetje achter, omdat hij dan ook geen pindakaas mag....en geef je Thijs pindakaas, dan wil Linda dat ook.....en dat willen wij dan weer niet. Dat geldt natuurlijk ook voor een chocolaatje of snoepje. De een wel en de ander niet. Hoe kunnen wij daar iets in veranderen?
Een nadeel is dat Thijs en Linda ook nog 3 dagen in de week bij hun vader zijn. En die lust graag ook wel wat lekkere dingetjes, dus ja, dan zijn wij 'goed' bezig en ergens anders wordt dat weer teniet gedaan!

Ik lees in dit verhaal drie vragen.

  1. Hoe kunnen we Linda laten afvallen?
  2. Hoe  kunnen we vermijden dat we daarbij Thijs achter stellen?
  3. Hoe gaan we om met een vader die anders in deze situatie staat?

Waardoor wordt een kind dikker?

Laten we even duidelijk zijn. Een kind wordt niet dik van een broodje pindakaas. Een kind wordt dikker door veel te eten en weinig te bewegen. Dus een leuke sport waar ze flink beweegt is veel beter dan het broodje pindakaas weghalen. Als je dan toch in het voedsel wilt schrappen, reduceer snoepjes of koekjes dan tot maximaal 2 per dag en laat dat dan ook voor Thijs gelden.  Daarbij hebben sommige meisjes gewoon ook zo'n bouw hoor waarbij de benen schuren. Kijk goed naar de rest van haar lichaam en haar gewicht om zeker te zijn dat ze mag afvallen. Gezond eten is natuurlijk nooit verkeerd. Een koekje of snoepje op zijn tijd ook niet.

Ieder kind is anders

Wanneer Linda ondanks een leuke sport toch van 2 x een snoepje per dag dikker wordt, dan is een specifiek probleem van Linda en niet van Thijs. Het vraagt van jullie ouders om Linda te leren omgaan met haar voedingspatroon en Thijs met de zijne. Ieder kind is anders. Ieder kind heeft een unieke opvoedkundige aanpak nodig. Het feit dat je het woord “achterstellen” gebruikt,  betekent dat je geraakt wordt in dit stuk. Iets in het “achterstellen” raakt een oude pijn aan. Ga daar eerst eens naar kijken? Los dat op en kijk dan nog eens naar de situatie. Zolang die pijn daar zit, zal Linda zich gedragen alsof ze achtergesteld wordt.

Leer haar zonder afvaltrauma voor haar lichaam te zorgen

Het komt natuurlijk vaak voor binnen co-ouderschap dat beidde ouders verschillend denken op sommige gebieden. Je bent niet voor niets co-ouders geworden.  Je hebt geen invloed op hoe de ander zijn co-oudeschap invult. In dit geval gaat het ook niet om wat vader doet. Leer Linda wat haar lichaam nodig heeft en laat haar zelf ervaren wat er gebeurt wanneer ze niet naar haar lichaam luistert. Praat met haar en ondersteun haar met bemoedigende woorden.  Zo leert Linda zonder afvaltrauma goed voor haar lichaam te zorgen.