In een dorpje in de kop van Noord-Holland woonde een meisje, dat gek was van krokodillen. In de grote vijver die ze in de tuin had wilde ze het allerliefst krokodillen. Ze dacht er elke dag aan en weet je wat ze zo boeiend vond?  Ze liggen altijd zo stil in het water en vallen door hun kleur helemaal niet op. Met veel geduld ligt de krokodil muisstil te wachten op het juiste moment om zijn prooi te vangen. Het meisje zou dat ook wel willen, gewoon wachten en vertrouwen hebben dat het leven brengt wat nodig is. Wat vond ze het toch moeilijk om daar vertrouwen in te hebben, het liet haar niet los tot ze op een nacht een prachtige droom kreeg………………….

Ze ging dit keer niet naar de dierentuin om de krokodillen te zien maar ze vloog in haar luchtballon naar het verre Afrika. Onderweg kwam ze bijna niemand tegen behalve een roze flamingo die haar vroeg waar ze naar toe ging. Het meisje vertelde dat haar grootste wens in vervulling ging nu ze in haar luchtballon over land en zee zweefde om naar de krokodillen te gaan. De flamingo vond dit nogal bijzonder en was heel nieuwsgierig, hij vroeg aan haar:  “Zou ik je op deze reis mogen vergezellen?" Het klikte zo goed, en ze vond het vooral gezellig om iemand bij zich te hebben om lekker mee te kletsen tijdens de lange, lange reis.

Ze landen vlakbij een rivier en stapte uit de luchtballon. Eenmaal bij de rivier aangekomen ging ze lekker in het zand zitten en tuurde in het water. Ze moest nog flink zoeken maar al snel zag ze 2 krokodillen liggen. De flamingo was moe van de lange reis en was even verderop een dutje gaan doen. Het meisje zag opeens nog 3 kleine krokodillen die waren lekker aan het spelen met elkaar. Ze hadden de grootste lol en waren helemaal niet bezig met wat er vlakbij ze gebeurde. Het meisje was gaan staan en stond te dansen van blijdschap, ze had eindelijk de krokodillen  gevonden. Maar niemand zag het meisje staan, ze kreeg helemaal geen aandacht. De flamingo die wakker schrok van het meisje dat stond te dansen en te roepen, rekte zich eens uit en vroeg zich af waar hij ook al weer was. Ineens wist hij het weer, hij zat in Afrika en was mee gevlogen met het meisje in de luchtballon. Hij stond op en liep naar het meisje toe dat teleurgesteld was gaan zitten. Ze had zich er zo op verheugd om de krokodillen te zien en had gehoopt dat de krokodillen haar ook zouden zien. De flamingo zag dat ze verdrietig was en ging naast haar zitten. Hij vroeg zich af waarom ze nou zo verdrietig was en zei tegen het meisje: “Klopt het dat ik krokodillentranen zie”? Het meisje keek de Flamingo verbaasd aan: "Krokodillentranen”? De flamingo lachte en zei: “Ja, 'krokodillentranen' dan doe je of je heel verdrietig bent maar dat ben je dan niet. Het meisje werd boos op de flamingo en zei: “Jij bent tenminste roze dan val je lekker op”! “Aha” zei de Flamingo, "Je bent boos omdat je niet gezien wordt door de krokodillen. Je ging op reis met het idee dat je krokodillen zou zien en dat ze jou ook zouden zien en dat ze blij van je zouden worden. “Ja”, zei het meisje huilend en kroop tegen de flamingo aan. De flamingo sloeg zijn roze vleugel om haar heen en vertelde haar dat het er niet om gaat gezien te worden door een opvallende kleur,  lawaai te maken of je opvallend te gedragen. Dan doe je dingen die eigenlijk niet bij je passen. De reden dat je hier bent is dat je kijkt naar de krokodillen en ziet dat ze vrijheid, verborgen kracht en macht uitstralen. De krokodil heeft het vermogen te wachten om op het juiste moment op zijn doel af te gaan. De krokodil zegt eigenlijk, durf te wachten en diep van binnen weet je dat wel. Wat ik bij jou zie is dat je nog niet helemaal in jezelf gelooft maar ik zie zoveel groei, geef het tijd en wacht net als de krokodil het juiste moment af.

Na deze wijze woorden ging het meisje recht op zitten en keek de flamingo aan en zei: “Waarom ben ik jou eigenlijk tegen gekomen”? De flamingo antwoorde:  “Toen ik jou in de luchtballon zag zitten, voelde ik zoveel wijsheid en kracht, alleen miste ik wat kleur en vertrouwen. Ik voelde op mijn vlucht dat ik een stuk van jouw reis “van vertrouwen krijgen” mee mocht en wist wat je daarin nog nodig had. Het is niet voor niets dat ik, een roze flamingo, jou mag helpen om weer verder te komen op je levenspad. Ik laat je mooie dromerige reizen maken, en vertel je dat jij de aller-allerbeste versie van jezelf bent, met liefde stel ik mijn hart open, mijn kracht is mijn kwetsbaarheid die durf ik je te laten zien en jij mij ook. Ik laat je in contact komen met je emoties. Het betekent dat je jezelf mag toestaan om je gevoelens los te laten, zodat je weer in balans kunt komen. Dank je wel dat ik je op deze reis mocht vergezellen, stap weer in je luchtballon en zweef terug naar het huis waar je door 'te zijn' zoveel te bieden hebt, vaar op vertrouwen."

Toen het meisje de volgende morgen wakker werd was ze blij en voelde kracht en vertrouwen  om dicht bij zichzelf te blijven, en kon haar hart open stellen voor de liefde voor haarzelf en anderen.

Petra Last Engelberts