Mijn lieve zoon, mijn oudste zoon ( 10 jaar ) komt 4 van de 5 dagen uit school met ontzettend veel boosheid/frustratie. Hij vindt school verschrikkelijk en ziet er al helemaal het nut niet van in dat school bestaat. Zo ook afgelopen week, hij stampt de trap op en bij iedere stap die hij zet voel je zijn boosheid/frustratie.

Hij komt op zolder aan, waar ik op dat moment me bevind. Stomme stomme stomme school, roept hij gefrustreerd. Ik HAAT school, ik heb hoofdpijn, pijn in me keel en de juf is ook nog eens heel stom. Ik luister naar hem en laat hem even zich uiten. Als hij uitgeraasd is, vraag ik hem of hij bij me wilt komen zitten op bed. Hij komt bij me zitten en ik leg mijn hand op zijn rug en laat hem even diep door zijn neus inademen en door zijn mond uit.

Ik vertel hem dat ik een reisje met hem wil maken. En vraag of hij dit goed vindt. Hij is erg nieuwsgierig en ik leg hem uit, dat hij dan op zijn buik moet gaan liggen met zijn ogen dicht en naar mijn verhaaltje moet luisteren. En dat hij in zijn hoofd het reisje dat we samen maken, voor zich mag gaan zien.

Hij gaat op zijn buik liggen en ik laat hem eerst even een paar keer flink in en uit ademen. Ik merk dat hij rustiger wordt. Mijn linkerhand leg ik op zijn hoofd en mijn rechterhand leg ik op zijn blote rug. Ik laat deze hand steeds even op een vast plekje liggen. Hij ademt rustig en ik begin aan ons reisje.

“Lieve M,

Je stapt op je fiets en fietst door een prachtige bos. Het bos staat vol met bomen die in bloei staan. Overal in het bos is het mooi roze. Je kijkt om je heen, en je voelt je blij en gelukkig. Het bos ziet er schitterend uit, en je fietst rustig door het bos heen en je geniet. Opeens kom
je op een plekje aan in het bos, waar je een huisje ziet staan. Een huisje dat gemaakt is van snoepjes. Alleen gemaakt van de aller lekkerste snoepjes die er bestaan. Je bent nieuwsgierig en je fietst naar dat huisje. Als je daar aankomt, dan zet je je fiets neer. Je loopt naar het huisje toe. Je ziet dat het huisje nog mooier is dan je dacht, en het heeft allemaal verschillende soorten snoepjes en ieder snoepje heeft een andere kleur. Het zijn magische helende snoepjes. Je besluit om een kijkje te nemen in het huisje, en terwijl je in de deuropening staat zie je dat ook binnen alles is gemaakt van magische kleurrijke snoepjes.

Zo is er een magisch snoepje dat speciaal gemaakt is om je een fijn gevoel te geven. Een gevoel van blijheid. Er is een snoepje dat speciale magische krachten heeft om je hoofdpijn weg te nemen. Een magische snoepje dat als je die op eet er een hele mooie grote bubbel om je heen verschijnt, een magische bubbel die jou veiligheid geeft. Waar je blij en gelukkig in voelt. En zo zijn er nog heel veel andere magische snoepjes die jou helpen waarbij jij hulp zou willen. Jij mag bepalen welke magisch snoepje voor jou nu nodig is. Het hoeft niet speciaal 1 snoepje te zijn, je mag er ook 2 of misschien wil je er wel 3. Het is aan jou welke je graag wilt nemen.

En als je je keuze hebt gemaakt, wel snoepje je wilt, dan stop je hem in je mond. En terwijl je hem in me mond doet, en het snoepje op je tong ligt, voel je hoe magisch dit snoepje is. Je voelt alle kleuren van de regenboog door je lijf gaan, en het snoepje met die speciale magische kracht stroomt door jou lijfje. Direct voel je wat voor magische helende kracht dit snoepje bezit.

Als je klaar bent, en je bent zo ver, mag je weer op je fiets stappen en dan rij je weer terug dat prachtige mooie bos in. Je voelt je blij en gelukkig het is een schitterend mooi bos. Je bent rustig kalm en geniet van al dat moois om je heen. “

Langzaam laat ik M. weer terug komen waar we zijn. Eerst laat ik hem met zijn tenen wiebelen, daarna laat ik hem zijn benen wiebelen, zijn armen, hoofd en dan laat ik hem zijn ogen rustig open doen. Hij was totaal ontspannen en relaxt.

Ik laat hem diep inademen en langzaam uit door zijn mond. Wauw mam wat een mooi reisje was dat. Ik vroeg aan hem of hij met me wilde delen welk snoepje of snoepjes hij had gekozen. En dat wilde hij graag. Hij had een blauwe M&M uitgekozen met een nootje in het midden en dit snoepje had de magische helende kracht, om hem weer blij te laten zijn /voelen. De rest van de middag had ik een zoon die geluk uitstralen, die liefdevol was, maar bovenal BLIJ. Iets wat zonder ons reisje zeker niet gelukt zou zijn. Hij zou zijn blijven hangen in het zware gevoel waarmee hij thuis gekomen was.

Diana de Rijk