colorfull-ballons-2-1385006-mZe noemde haar het ballonnenmeisje. En dat was niet voor niets. Overal waar het meisje ging nam ze haar ballonnen met zich mee. Als klein meisje al was ze begonnen om ballonnen te verzamelen. Grote ballonnen, kleine ballonnen, rode, blauwe, groene, allerlei soorten en maten. Door deze ballonnen voelde het meisje zich prettig, veilig en geborgen. Het was dan ook zo dat als ze een ballon verloor, ze erg verdrietig was. Ze begon dan aan zichzelf te twijfelen;” heb ik wel goed genoeg opgelet, en gezorgd voor die ballon?” Dat maakte haar heel onzeker en verdrietig, en ze kon daar lang over blijven piekeren. Ze ging dan op zoek naar een andere ballon zodat ze zich weer prettig en veilig voelde. Want met die ballonnen durfde ze van alles en durfde ze zich te laten zien.

 

Toen ze 16 werd kwam ze een prachtige ballon tegen. Deze ballon was groot en sterk, en glom prachtig in de zon. Oh wat was ze blij met deze ballon! Met deze ballon durfde ze alles aan, ze ging reizen, feesten en veel plezier maken. Deze ballon wilde het meisje zeker niet kwijt raken, en daarom bond ze deze ballon extra stevig vast om haar hand. Want stel je voor dat ze deze ballon kwijt zou raken… De mooie grote ballon en het meisje waren onafscheidelijk van elkaar. Waar je het meisje zag was ook de ballon en dat vond het meisje heerlijk.

 

Langzaamaan kon ze zich geen leven meer voorstellen zonder haar mooie grote ballon. Het was Haar ballon en van niemand anders..! Maar wat het meisje niet in de gaten had was dat ze hebberig werd en zelfs jaloers. Zodra er maar iemand naar haar mooie ballon wilde kijken trok ze de ballon gauw met zich mee. Want stel je voor dat iemand die ballon af wilde pakken.. Wie was ze dan nog?? Zonder haar ballon voelde ze zich klein en bang en dat voelde helemaal niet fijn. Want, wie was ze eigenlijk, zonder al haar ballonnen en haar mooie grote ballon in het bijzonder? Het meisje wist het zelf ook niet meer en ze wilde daar ook niet te lang over nadenken.

 

Door de jaren heen had het meisje heel veel ballonnen verzameld. Ze had zoveel touwtjes in haar handen dat ze continu op moest letten dat ze geen ballon kwijt raakte. Waar ze zich voorheen heel prettig en veilig voelde met al haar ballonnen, begon ze er nu last van te krijgen… De ballonnen verhinderde haar om te gaan en staan waar ze zelf wilde. In plaats van dat ze zich veilig en prettig voelde begon ze zich te irriteren aan sommige ballonnen!

“Wat kan ik doen?” vroeg het meisje zich af, want op deze manier ging het echt niet meer.

 

Op een dag besloot het ballonnenmeisje om op reis te gaan. Ze pakte haar tas en ballonnen bij elkaar en daar ging ze. Ze wist nog niet precies waar ze heen zou gaan en dat vond ze ook wel een beetje spannend, maar ze voelde dat ze op het goede pad zat.

Ze liep over velden en door valleien, berg op en berg af. Ze kwam op prachtige plekken en bijzondere plaatsen, en al reizend kwam ze ook weer mooie ballonnen tegen. Alleen… haar handen had ze zo vol met touwtjes van haar ballonnen dat daar geen nieuwe ballonnen bij paste.. En het was zelfs zo dat haar ballonnen haar belemmerde in haar reis.

Soms kwam ze bij boomstammen en rivieren waar ze overheen of onderdoor moest en dat was erg lastig met al haar ballonnen..! Wat moest ze doen?! Ze kon al haar ballonnen die ze al die jaren bij haar had gehouden toch niet zomaar loslaten?? Wat zou er dan gebeuren? Kon ze zich nog wel staande houden zonder al haar ballonnen?!

Langzaamaan, 1 voor 1 liet ze toch haar ballonnen los. Oh wat was dat spannend…zou ze haar balans wel behouden zonder al die ballonnetjes?

Tot haar verbazing merkte het meisje dat ze zich staande wist te houden, ook met minder ballonnen. Ze voelde zelfs heel veel vrijheid, ze kon gaan en staan waar ze wilde, zonder continu op haar ballonnetjes te hoeven letten. Uiteindelijk had ze nog een klein trosje ballonnen over, haar mooiste ballonnen waaronder de grote mooie ballon. Deze ballonnen wilde ze nog graag bij zich houden, want “stel je voor als ik deze kwijt zou raken” dacht het meisje…. “Dit zijn mijn lievelingsballonnen!”

 

Op een dag kwam ze bij een grote brede rivier. De rivier was te diep en te wild om door heen te gaan, dat wist het meisje. Maar wat nu..? Terug gaan was geen optie voor het meisje, maar de rivier was te sterk om tegen te vechten. De enige oplossing, bedacht het meisje, was om zich in het water te laten glijden en zich mee te laten voeren door de rivier. Zo stond ze daar op de oever met haal kleine tros ballonnen en keek naar de rivier. Het kolkende water en de rotsen zagen er wel heel spannend uit…! Toch wilde het meisje niet terug, en met haar lievelingsballonnen durfde het meisje de tocht door de rivier wel aan.

Een ogenblik later lag het meisje in het water en liet ze zich mee voeren door het water. Maar oh jee…het water was wel heel sterk.. Ze ging verschillende keren kopje onder om vervolgens weer proestend boven te komen, en botste regelmatig tegen de rotsen aan. Ze had haar trosje ballonnen nog steeds vast maar ze wist dat ze ook deze ballonnen los moest gaan laten om zichzelf tegen de rotsen te kunnen beschermen.

Ze deed haar hand open en daar gingen haar ballonnen,.. waaronder haar grootste mooiste ballon, de lucht in. En terwijl ze haar armen kruiste om zichzelf te beschermen tegen de rotsen, merkte ze dat ze begon te genieten van haar ritje in het water. Ze gleed tussen de rotsen door, en ze wist zich ook boven water te houden omdat ze zichzelf in balans ballon in luchthield. “Ik kan het alleen!” riep ze uit, “ik heb mijn ballonnen niet nodig om me staande te houden” besefte ze zich op dat moment. Na een half uur van glijden en roetsjen kwam ze op het smalste stuk van de rivier. Hier kon ze staan, en ze was blij verrast hoe makkelijk ze zichzelf omhoog hielp om vervolgens naar de overkant van de rivier te lopen. En daar aan de overkant was het prachtig mooi! Het leek daar wel groener, warmer en helderder dan ooit te voren!!

Ze hervatte haar reis, en ze vond het heerlijk om te merken hoe makkelijk ze zich nu voort kon bewegen. Ze klom onder boomstammen door, sprong over sloten, en rende langs de velden vol prachtige bloemen. Ze voelde zich vrij en sterk, en kon heel de wereld aan!

 

Na een tijdje voelde ze dat er iets of iemand haar volgde.. Ze keek achter zich, en daar zag ze op een afstandje haar trosje van lievelingsballonnen, met in het midden haar mooiste en grootste ballon! Ze vlogen achter het meisje aan en lieten zich heerlijk door de wind meevoeren. Het meisje was ontzettend blij om ze te zien, maar ze wist nu ook dat ze haar ballonnen niet meer vast hoefde te houden. Ze kon zichzelf nu staande houden, en ze wist dat als ze hulp nodig had haar ballonnen in de buurt zouden zijn.

 

Met deze wetenschap en gevoel van vrijheid ging het meisje verder met haar reis. Af en toe zag ze mooie ballonnen voorbij komen die haar dan gezelschap hielden, maar nooit meer bond ze die vast aan haar hand.

En af en toe, op spannende momenten, verlangt het meisje nog wel eens terug naar haar trosje in haar handen.., maar diep van binnen weet ze dat ze zichzelf staande kan houden.

Patricia Knook