digio-island-1553668In de nieuwe show Family Island begroet Johnny de Mol vier families waarin het met een kind in de thuissituatie uit de hand is gelopen. Met het hele gezin worden ze 2 weken op een afgelegen onbewoond eiland gezet en ze worden door middel van fysieke training en psychische hulp geholpen om weer een hecht en gelukkig gezin te worden. Of dat gaat lukken moet blijken. Het lijkt me leuk om de aankomende afleveringen vanuit het oog van een Gezins- en KinderCoach de gezinnen en hun therapie te volgen. In de eerste aflevering wordt gelijk duidelijk dat het om 4 pubers gaat die op hun eigen wijze het huiselijk geluk dwarsbomen. Als je er van uitgaat dat iedereen vanuit liefde handelt dan kun je hier gelijk zien hoe pijn de liefde kan verwringen tot  iets zo destructief.  Geen vader, moeder of kind wil deze relatie met elkaar en toch gebeurt het.   Even een kleine indruk.

 

Bij de familie Barten is Elyza een puber van 17 jaar. Ze geeft aan dat ze af en toe kortsluiting heeft in haar hersenen en dan een woede-uitbarsting krijgt.  Ze zegt daarbij dat ze het pijnlijk vindt om haar moeder pijn te doen. Ze heeft kortgeleden na een woede-uitbarsting pillen ingenomen.

Bij de familie de Zwart is Cedric van 14 de puber die zijn moeder terroriseert. Hij geeft zelf aan dat hij niet goed luistert en dat zijn gedrag niet goed is. Hij hoopt dat het thuis weer gezellig wordt en dat ze samen meer kunnen lachen.

Bij de familie Douma is Dario de puber van 14 jaar. Hij blowt en steelt thuis om de wiet te kunnen betalen. Hierdoor is hij op school qua niveau afgezakt van VWO naar VMBO een jaar geleden. Zijn moeder Sanne geeft aan dat ze zich genegeerd en machteloos voelt door Dario en twijfelt over haar manier van opvoeden. Wat is er fout gegaan?

Bij de familie Kamsteeg is Marise 20 jaar en leeft hele dagen op straat. 'sOchtends vroeg moet ze naar buiten en ze mag om 18.00 uur pas weer binnen komen. Tevens wordt haar dan een blaastest afgenomen omdat ze niet willen dat ze alcohol gebruikt. Marise zit niet meer op school en ze werkt ook niet. Moeder wil haar niet belonen voor deze houding door haar thuis voor de tv te laten zitten. Marise heeft een halfbroertje en geeft aan dat ze niet voelt dat ze bij het gezin hoort.

 

Als Gezins en KinderCoach kijk ik naar de omgeving van het kind ipv naar het gedrag van het kind zelf. Wat leert de omgeving het kind bewust of onbewust waardoor het kind bepaald gedrag gaat vertonen? Tot een jaar of 14 volstaat het dan om alleen met de omgeving van het kind te werken om het gedrag van het kind te veranderen. Vader of moeder verandert en het kind krijgt een andere spiegel voor zich waar het van leert. Hierdoor zal het kind snel mee veranderen en is hulp aan het kind zelf vaak niet meer nodig.  Echter na 14 jaar kan het ook van belang zijn om met het kind zelf aan de slag te gaan. Het kind is de pubertijd in gegaan en komt veel losser te staan van de ouders. Het  kind kan zich gaan identificeren met het 'slechte' gedrag dat het al die jaren heeft vertoont. De andere kant ervan is dat, doordat het kind losser van zijn ouders komt te staan, hij minder afhankelijk is van zijn ouders. Hierdoor kan hij ander gedrag aanleren zonder dat de ouders mee veranderen. Het is niet de ideale situatie maar het kan wel.  In deze eerste aflevering zie je dat het gedrag van de kinderen al zo extreem is dat werken met de omgeving niet voor elk kind meer voldoende zal zijn. Er is al te veel gedrag aan geleerd. Ik verwacht ook dat niet alle ouders naar hun eigen pijn kunnen kijken om de onbewuste druk die ze op hun kind leggen weg te halen. Vandaar dat ik het een heel mooi concept vindt om even weg van  je dagelijkse gewoontes en beslommeringen nieuw gedrag op te bouwen. En voor mij zeg ik er dan achter: met of zonder elkaar.

 

Bij Cedric zie je dat de band met zijn moeder nog heel sterk is. Hij trekt zowel in plezier als in getreiter naar zijn moeder toe.  Ik verwacht dat wanneer moeder aan de slag gaat met zichzelf Cedric als een mak lammetje mee verandert. Hoe extreem zijn gedrag nu ook is.

Bij Elyza zie je hoe ze zich distantieert van haar gedrag en hoeveel pijn haar eigen gedrag haar zelf doet. "Er komt kortsluiting in mijn hoofd." Dit is typisch een uitspraak vanuit een  symbiotische band met haar moeder. Ze reageert op een onzichtbare pijn bij haar moeder. Los deze symbiotische verstrengeling op en Elyza zal letterlijk en figuurlijk vrij zijn van deze woedeaanvallen.

Bij Marise zie je een grote verantwoordelijkheid over haar gedrag. "Er valt het gezin niets te verwijten." Toch kan ze niet uit de situatie stappen waar ze nu in zit. Ze lijkt zich als puber losgemaakt te hebben van haar moeder, alsof de situatie haar niets kan schelen, maar de hunkering in haar ogen maakt ook dat er een klein meisje op de bank zit ipv een 20 jarige. Ik krijg  het gevoel dat moeder zich losgemaakt heeft van Marise met behulp van haar nieuwe man en zoontje.

Van de situatie rondom Dario heb ik nog niet zo'n beeld. Dit zal vast later in het programma meer aandacht krijgen.

Ik ben benieuwd naar volgende week!