digio-island-1553668In de nieuwe show Family Island begroet Johnny de Mol vier families waarin het met een kind in de thuissituatie uit de hand is gelopen. Met het hele gezin worden ze 2 weken op een afgelegen onbewoond eiland gezet en ze worden door middel van fysieke training en psychische hulp geholpen om weer een hecht en gelukkig gezin te worden. Of dat gaat lukken moet blijken. Het lijkt me leuk om de aankomende afleveringen vanuit het oog van een Gezins- en KinderCoach de gezinnen en hun therapie te volgen. In de eerste aflevering wordt gelijk duidelijk dat het om 4 pubers gaat die op hun eigen wijze het huiselijk geluk dwarsbomen. Als je er van uitgaat dat iedereen vanuit liefde handelt dan kun je hier gelijk zien hoe pijn de liefde kan verwringen tot  iets zo destructief.  Geen vader, moeder of kind wil deze relatie met elkaar en toch gebeurt het.

Het programma nadert zijn einde. Hoe sluiten de gezinnen deze twee weken af? Wat hebben ze geleerd en hoe gaat het nu (een maand na Family Island) met ze.

De coaches geven aan wat zij denken dat het probleem vormt voor de verschillende families.

  • Bij de familie Douma is communicatie het sleutelwoord
  • Bij de familie de Zwart zitten de gescheiden vader en moeder niet op een lijn
  • Bij de familie Barten is het probleem het niet goed luisteren van moeder Miranda en de agressie van Eliza
  • Bij de familie Kamsteeg laten ze met de uitgesloten Marise in het midden wat het probleem is

Ik heb deze aflevering met dubbele gevoelens zitten kijken. Ja ze hebben de band bij drie families versterkt en ja het gedrag bij de kinderen is verbeterd maar in mijn ogen is het werkelijke probleem niet aangepakt. Waar de kinderen eerst op een natuurlijke (a-sociale) wijze uiting gaven aan de energie van de ouder(s), hebben ze nu gezien dat het beter werkt als ze dat niet meer doen. Op zich is dat natuurlijk hartstikke mooi. Hierdoor is de veiligheid in het gezin teruggekomen voor broertjes en zusjes. Maar en dan een hele grote maar. Ze hebben mijns inziens niet gekeken naar waar het gedrag vandaan kwam. De energie zal bij een aantal families dus ook op blijven spelen en wat gaat er dan gebeuren?

Bij de familie Douma zijn mooie stappen gemaakt in het probleem van vader en moeder om te leren vertrouwen. Door middel van hun zoon Dario hebben ze weer leren vertrouwen en ik hoop dat dit ook tot uiting komt in de rest van hun leven. Ook hoop ik dat de reden waarom ze beidde moeite hebben met vertrouwen is geheeld zodat het trauma energie van 'wantrouwen' niet meer aan hen kleeft.

Bij de familie de Zwart zijn de ouders wat meer op een lijn gekomen. Maar ik vrees dat het vooral de aanpassing van Cedric zelf is geweest vanuit de grenzeloze liefde naar zijn ouders die gemaakt heeft dat het 'probleem' zich nu opgelost heeft. In moeder en vader zie ik geen enkele verandering gekomen. Het trauma energie van 'het niet luisteren of niet gehoord worden' waar Cedric op reageerde moet nog steeds aanwezig zijn in het gezin.

Bij de familie Barten is ook nog niet veel opgelost. Eliza weet nu beter wat haar gedrag aan onveiligheid brengt in het gezin maar wat veroorzaakt het gedrag? De boosheid van moeder Miranda die ze zo sterk onderdrukt is er nog steeds. Eliza zegt ook zelf dat ze deze boosheid nu wegduwt als ze hem voelt. Auwwww dat is niet mis. Ze heeft in dit programma dus geleerd de boosheid (van haar moeder) te onderdrukken maar wat doet deze energie dan in haar lijf? We hebben allemaal gezien dat het een energie was dat alles om haar heen verwoestte. En die energie trekt ze nu naar binnen?

Bij de familie Kamsteeg zit moeder haast triomfantelijk te vertellen dat haar dochter weer het zelfde gedrag vertoont. Marise woont ondertussen samen, werkt niet en doet ook niet veel moeite om de diagnosticering die de coaches op het eiland hebben aangeboden te doorlopen. Met andere woorden ze zijn nog geen stap verder. Of toch? Dochterlief schijnt ADHD te hebben waardoor ze o.a. impulsief is en moeite heeft met coördineren. Als ze dat op het eiland hadden gezien dan hadden ze haar daar ook niet hoeven af te straffen door haar alleen weg te zetten. Aan de andere kant geloof ik helemaal niet in deze diagnose en heb ik een groot vermoeden dat deze trip naar Family Island het oorspronkelijke trauma bij Marise alleen maar groter heeft gemaakt. Weer weggezet te worden door de familie terwijl ze in aflevering 1 al aangeeft dat ze zich niet bij de familie voelt horen is natuurlijk bevestiging op bevestiging. Ik had gehoopt dat de coaches de moeder wakker zouden schudden maar ik ben bang dat ze alleen maar verder is afgedwaald van het oorspronkelijk probleem.

 

Van mijn kant zijn er dus gemengde gevoelens over dit programma. In dit programma ging het alleen over gedragsaanpassing. Ik ben blij dat de Gezins- en KinderCoaches wel op zoek gaan naar de reden waarom het gedrag van het kind ontstaat. Hierdoor verdwijnt trauma energie en kan het zich niet op een andere wijze manifesteren want hoe het trauma energie NU bij deze families tot uiting gaat komen zullen we nooit weten.