width=Het oudste kind van kennissen, een meisje, hoeft altijd maar te kikken en ze wordt uit bed gehaald. ‘Ze is nog niet moe’, zeggen ze dan. Anderhalf jaar oud: dan moet je om tien uur ’s avonds toch gewoon lekker op bed liggen? Natuurlijk, mijn kinderen worden ook wel eens wakker, maar dan troost ik ze in hun kamer, geef ze een kus en zeg: ‘Welterusten’.

Als ze eenmaal weten dat ze uit bed worden gehaald bij het eerste het beste kreetje, is het einde zoek. Beneden is het natuurlijk veel gezelliger. Maar ik vind het knap irritant, want nog afgezien van de opvoedkundige kant: met zo’n hummel beneden kom je aan een echt gesprek niet meer toe.”

Mag je je bemoeien met de opvoeding van anderen?

Wie ergert zich nooit aan andermans kinderen en de manier waarop die worden opgevoed? Maar móet je altijd je tong afbijten? Tussen familie of vrienden adviseren en je bemoeien met andermans zaken zit weliswaar maar een heel dun scheidslijntje, maar met deze tip kun je misschien een verschil maken.

Niet doen!

Sylvia Leegwater: “Wat goed is voor een ander, weet alleen die ander. Hoewel jij het anders zou doen, kun je alleen voor jezelf spreken. Dus vertel je kennissen niet dat ze het niet goed aanpakken met hun kind.”

Wel doen!

“In plaats van het over de aanpak van hun kind te hebben, kun je bij je kennissen aangeven dat je het prettiger vind om in alle rust te praten. Je kunt misschien voorstellen om een avond ergens anders af te spreken.”